این آیین سوگ، با عنوان «امین ایران»، نه تنها یادآور فقدان این رهبر برجسته، بلکه تجلیلی بود از سعهصدر، دانش و تعهد او به این مرز و بوم.حضور پررنگ مسئولان عالیرتبه کشوری، از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته تا رئیس سازمان سینمایی و مدیران فرهنگی، نشان از اهمیت این رویداد داشت. اما آنچه این جمع را معنادارتر میساخت، حضور هنرمندان، شاعران و اهالی رسانه بود؛ کسانی که با جان و دل، دلبستگی عمیق خود به رهبر فقید را به نمایش میگذاشتند. نامگذاری مراسم با تخلص «امین» که ایشان برای سرودههای خود برگزیده بودند، خود ادای دینی بود به جنبههای کمتردیدهشده شخصیت ایشان، جنبههایی که در پس مسئولیتهای سنگین رهبری، همواره جاری بود.
در این میان، سخنان افشین علا، شاعر نامآشنا، عمق بیشتری به مراسم بخشید. او با ذکر خاطرهای از آخرین دیدار خود با رهبر شهید، بر تواضع و محبت بیدریغ ایشان در قبال دغدغههای فرهنگی تأکید کرد. علا با اندوه از یورش وحشیانه به بیت رهبر انقلاب سخن گفت و ابراز امیدواری کرد که اسناد و فیلمهای دیدارهای ایشان، به عنوان گنجینههایی ارزشمند برای شناخت بهتر مرجعیت و مسئولیت سنگین او باقی بماند. تلخگویی او از وجود کسانی که هنوز در نظام به مدافعان انقلاب «فحاشی» میکردند، در حالی که خود امروز عزادارند، گوشهای از واقعیتهای پیچیده جامعه را آشکار ساخت. محمدمهدی عسگرپور، مدیرعامل خانه هنرمندان، با اشاره به اشراف کمنظیر رهبر شهید بر حوزههای فرهنگ و هنر، حتی سینما و ادبیات جهان، بر اهمیت بازتعریف دیدارهای ایشان با هنرمندان تأکید ورزید. او پرچم را نمادی از وفاق ملی دانست که تلاشهای رهبر شهید، آن را به بخشی از زندگی مردم بدل ساخته بود. عسگرپور آرزو کرد که وجوه مشترک، اساس وحدت ملی شود. حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی نیز ضمن تسلیت، بر اشراف دقیق و موشکافانه رهبر انقلاب بر موسیقی، حتی با وجود موسیقیدان نبودن تخصصی ایشان، اذعان داشت. او شناخت ایشان از موسیقی جهان و گوش دادن مداوم به آن را ستود و جنگ اخیر را هویتی خواند که همه ایرانیان را در برابر دشمن متحد ساخته است.
داوود فتحعلیبیگی، هنرمند پیشکسوت تئاتر، ملاقات با رهبری را مصداق فرمانی از حضرت علی(ع) به مالکاشتر دانست و بر تواضع و فروتنی ایشان، در برابر هنرمندان، تأکید کرد. او با مقایسه این منش با تفرعن حاکمان پیشین، هنر دینی را دعوت به انسانیت و دوری از پلیدی خواند. ناصر فیض، شاعر دیگر، خاطرهای نقل کرد که نشان از عدم استقبال رهبر شهید از اشعار در مدح خودشان داشت؛ ایشان همواره بر سرودن در فضیلت ائمه اطهار تأکید میکردند. مهدی فضائلی، عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبری، از مدالهای افتخارآفرین ایشان گفت؛ از مدال مبارزه و شکنجه در دوران پهلوی، مدال رزمندگی در جنگ، تا پرافتخارترین مدال شهادت که توسط «خبیثترین انسانها» به ایشان اهدا شد. او همچنین بر هنر «شنیدن» رهبر انقلاب و لزوم رعایت اخلاق در رسانهها، بهویژه پرهیز از انتشار «قول به غیر علم» تأکید کرد.